WEEK VAN HET HUISDIER
In de Week van het Huisdier (15 t/m 19 mei) besteedt dierenkliniek de Woldberg aandacht aan het thema Huisdier en Kind. Een kind kan leren een huisdier te begrijpen, mits dit door de ouders goed begeleid wordt. In dit stuk staan tips voor een beter begrip tussen huisdier en mens.
Dieren praten met mensen
De meeste kinderen zijn gek op dieren en willen vroeg of laat graag zelf een huisdier hebben. Het kan voor kinderen een hele leuke en leerzame ervaring zijn om zo’n trouw “vriendje” te hebben. Het wordt echter alleen een succes als de ouders er helemaal achter staan en het kind goed begeleiden.
Dit geldt natuurlijk voor de verzorging, maar ook voor de communicatie tussen kind en dier. Het is uiterst belangrijk dat een kind vanaf het begin leert hoe dieren communiceren.
Dieren hebben hun eigen taal, ze maken geluid en “praten” met hun lichaam. Dit doen ze met hun gezicht, oren, staart of vacht.
Als een hond zijn staart recht de lucht insteekt voelt hij zich de baas, bijvoorbeeld t.o.v. een kind. Gaan de rugharen hierbij ook nog overeind, wordt er gegromd of zelfs de bovenlip opgetrokken, dan wordt het echt oppassen geblazen. Een hond kan ook grommen als een kind zijn bot wil afpakken, wat betekent: stop ermee en laat me met rust.
Een hond beschouwt iemand die op hem afkomt soms als een lagere in rang. Daarom is het ook niet verstandig om een kind naar de mand toe te laten lopen (of zelfs kruipen). Daarbij vinden de meeste honden het niet fijn om gestoord te worden op hun eigen plek. Als ze wakker schrikken kunnen ze bijten.
Als een hond zich bang voelt, dan stopt hij zijn staart tussen de benen en legt de oren plat naar achteren.
Een hond kan hard blaffen om vreemde mensen weg te jagen of juist uit blijdschap.
Een kat mauwt hard of gromt als hij bijvoorbeeld verkeerd wordt opgetild. Als hij boos is kan hij blazen of met de voorpoot uithalen. Maar een kat spreekt ook met zijn lichaam. Grote pupillen, oren naar achteren en het lichaam in een achterwaartse houding duidt op een bange kat. Hoge rug of dikke staart betekent vaak: ik wil vechten en ik voel me sterk, maar deze houding wordt ook gezien in het spel.
Ouders kunnen hun kinderen dit uitleggen en vertellen hoe ze moeten handelen. Vooral jonge kinderen moeten goed in de gaten gehouden worden omdat een hond kinderen tot 12 jaar altijd als een lagere in rang ziet. Een hond hoeft in zijn ogen niet te luisteren naar een jong kind. Dit kan tot problemen leiden als een kind doorgaat met “spelen”. Daarom is het belangrijk jongere kinderen nooit alleen te laten met de hond!
Als je als ouders voor de aanschaf van een dier goed bedenkt of je voldoende tijd kan besteden aan de begeleiding dan kan het voor kinderen een leerzame ervaring worden. Kinderen ontwikkelen hun gevoel van verantwoordelijkheid en hebben een trouwe vriend!
Voor vragen, informatie of tips kunt u altijd bij ons op de Kaasweg in Tuk langskomen.
Fotobijschrift: Pieter en Iris Dekker uit Tuk kunnen goed overweg met hun hondje Willem. (foto Lia Goené)
Uit de praktijk
Meer onderwerpen uit de praktijk vindt u hier